Słowniczek medycyny estetycznej – litera A jak laser Ablacyjny

Z medycyną estetyczną wiąże się wiele różnych określeń, bez znajomości których nie jesteśmy w stanie poruszać się swobodnie wśród zagadnień dotyczących tej dziedziny medycyny. Zapraszamy do zapoznania się z pierwszą częścią naszego słowniczka, w której wyjaśnimy kilka pojęć zaczynających się na literę „a”. Będziemy cyklicznie publikować jego kolejne części. Mamy nadzieję, że dzięki słowniczkowi OLLIE staniesz się ekspertem z zakresu medycyny estetycznej!

 

 

A
Ablacyjny laser

Lasery frakcyjne można podzielić na dwa rodzaje: ablacyjne i nieablacyjne. Wśród laserów ablacyjnych wyróżniamy laser CO2 oraz Er-YAG. Działanie lasera ablacyjnego, który jest laserem o dużej mocy, polega na odparowaniu (ablacji) naskórka i górnej warstwy skóry właściwej oraz obkurczeniu włókien kolagenowych. Laser ablacyjny działa mocniej i głębiej niż laser nieablacyjny, powodując zniszczenie powierzchni skóry. Jego działanie można przyrównać do bardzo głębokiego peelingu medycznego dającego efekt silnego odświeżenia skóry.

 

Podczas zabiegu powstają na skórze równomiernie rozmieszczone strefy mikrouszkodzeń termicznych (tzw. kolumny koagulacji). Zajmują one 7–20 proc. powierzchni poddanej laseroterapii i są otoczone zdrową, nienaruszoną przez laser tkanką. Dochodzi również do przegrzania w głębszych warstwach skóry, dzięki czemu następuje jej przebudowa i wyraźne odmłodzenie.

 

Zabieg laserem ablacyjnym wykonywany jest w znieczuleniu. Powstała rana goi się w ciągu 2 tygodni, a po jej zagojeniu może pojawić się obrzęk lub rumień. Po upływie kilku miesięcy uzyskuje się pełny efekt zabiegu. Laser ablacyjny jest stosowany w celu odświeżenia i odmłodzenia skóry oraz do redukcji widocznych oznak fotostarzenia skóry. Przy jego użyciu usuwane są przebarwienia, znamiona, blizny i brodawki, jak też trądzik różowaty. Po zabiegu należy chronić skórę przed promieniowaniem UV i stosować się do zaleceń lekarza medycyny estetycznej.

 

 

Antykoagulant

Antykoagulant to substancja przeciwzakrzepowa należąca do grupy leków, które spowalniają, utrudniają lub uniemożliwiają fizjologiczny proces krzepnięcia krwi. Antykoagulanty są stosowane w profilaktyce zakrzepic różnego pochodzenia, jak też w leczeniu zakrzepów w żyłach cechujących się powolnym przepływem krwi.

 

Antykoagulanty dzielą się na leki doustne i parenteralne (pozajelitowy sposób podawania leków). Najczęściej stosowanym antykoagulantem jest heparyna. Jest stosowana w formie iniekcji w leczeniu zakrzepów żylnych, tętniczych i wewnątrz sercowych. Z kolei antykoagulanty będące pochodnymi kumaryny podawane są doustnie.

 

Leki te są mało skuteczne w leczeniu i profilaktyce zakrzepów w tętnicach składających się zazwyczaj z czopów płytek krwi z niewielką zawartością fibryny, tj. prostego białka fibrylarnego, które wytrąca się z osocza krwi podczas jej krzepnięcia, tworząc rusztowanie skrzepu. Niektóre antykoagulanty służą do konserwacji krwi pobranej do badań, co umożliwia przetrzymywanie próbek przez dłuższy czas w odpowiednich do tego celu warunkach. Antykoagulanty są wykorzystywane podczas zabiegów z osoczem bogatopłytkowym – powodują, że krew pobrana do probówki nie krzepnie od razu.

 

Stosowanie antykoagulantów może ograniczyć wykonywanie zabiegów z zakresu medycyny estetycznej polegających na przerwaniu ciągłości skóry, dlatego też koniecznie należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków zakrzepowych.

 

 

Augmentacja

Pochodzące z łaciny słowo „augmentacja” oznacza dodawanie, powiększenie, rozwijanie, ekspansję, rozszerzenie. Pojęcie to jest stosowane w medycynie, głównie w stomatologii, ortopedii i chirurgii plastycznej; występuje również w medycynie estetycznej – augmentacja ust, czyli modelowanie i poprawianie ich konturu, to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów. Od niedawna dużym zainteresowaniem ze strony pacjentek cieszy się także augmentacja punktu G.

 

Augmentacja ust, czyli ich powiększenie, polega na zwiększeniu objętości warg (najczęściej przy użyciu kwasu hialuronowego, rzadziej za pomocą własnego tłuszczu). Po zabiegu wargi są lepiej nawilżone, odzyskują kolor i jędrność. Znajdujące się wokół ust małe i większe zmarszczki znikają, dając przy tym ogólny efekt odmłodzenia twarzy.

 

Zabieg można wykonać zarówno u młodych, jak i starszych osób. W przypadku młodych kobiet, jak też mężczyzn, zazwyczaj korekcja dotyczy zbyt mało wykształconej wargi górnej lub dolnej. U osób w bardziej zaawansowanym wieku wykonuje się głównie korekcję konturu warg i zmian będących wynikiem procesu starzenia się ust, co wiąże się z odwodnieniem i zmniejszeniem objętości czerwieni wargowej.

 

Augmentacja punktu G polega na wstrzyknięciu w przednią ścianę pochwy niewielkiej ilości kwasu hialuronowego, tłuszczu własnego pacjentki (pobranego metodą liposukcji) lub kolagenu rekombinowanego. Iniekcje są wykonywane w znieczuleniu miejscowym; zabieg trwa około 20 minut. Celem augmentacji jest wyeksponowanie i ujędrnienie przedniej ściany pochwy, dzięki czemu staje się bardziej wrażliwa na bodźce i ułatwia osiągnięcie orgazmu. Pacjentka może podjąć współżycie już po czterech godzinach od wykonania zabiegu. Efekty augmentacji punktu G utrzymują się nawet przez dwa lata.

 

 

Polecane artykuły:

 

 

Zapraszamy na zabiegi podczas szkoleń dla lekarzy w OLLIE.