Labioplastyka czyli korekta warg sromowych większych lub mniejszych

LABIOPLASTYKA to korekta (plastyka) warg sromowych większych (łac. labia majora) lub mniejszych (łac. labia minora), czyli fałdów śluzówki otaczających wejście do pochwy. Zabieg należy do grupy najczęściej wykonywanych procedur w zakresie ginekologii estetycznej. Wykonuje się go u kobiet z niesymetrycznymi lub zdeformowanymi wargami sromowymi.

Budowa i funkcje warg sromowych

Zewnętrzne narządy płciowe kobiety otaczają dwie warstwy fałd skóry: wewnętrzne – mniejsze wargi sromowe, które łączą się przy łechtaczce i zewnętrzne, grubsze wargi z dodatkową tkanką tłuszczową. Do podstawowych funkcji większych warg sromowych należy ochrona zewnętrznych narządów płciowych. Przerost warg sromowych może być uwarunkowany czynnikami genetycznymi, procesami starzenia, stosowaniem hormonów androgennych czy też częstymi infekcjami okolic sromu. Zniekształcenie warg sromowych często występuje u wieloródek, które rodziły siłami natury – dochodzi wtedy nie tylko do utraty ich sprężystości, ale też przerwania ciągłości w wyniku mechanicznego uszkodzenia lub nieprawidłowego gojenia krocza po jego nacięciu przy porodzie. Rozwiązaniem tych problemów jest chirurgiczna plastyka warg sromowych (labioplastyka).

Przerost warg sromowych

Kryteria przerostu mniejszych warg sromowych nie są ściśle określone, jednak przyjmuje się, że są one przerośnięte, jeśli ich długość (od podstawy do krawędzi) jest większa niż 4–5 centymetrów. Na ogół są wtedy dłuższe od warg sromowych większych. Przerost może być jedno- lub obustronny, czasem bywa także asymetryczny. Nie jest to stan patologiczny, a raczej odmienność anatomiczna. Niekiedy do przerostu dochodzi w wyniku zaburzeń w rozwoju narządów płciowych lub przebytego w dzieciństwie leczenia hormonalnego. Czasami przerost warg sromowych jest spowodowany przewlekłym stanem zapalnym będącym następstwem nietrzymania moczu, częstą masturbacją, nadmiernym pożyciem seksualnym lub noszeniem kolczyków w okolicach sromu.

Nieprawidłowości w budowie warg sromowych

Niesymetryczne lub zdeformowane wargi sromowe nie tylko wywołują dyskomfort i pogarszają samopoczucie, ale także powodują przeczulicę miejsc intymnych i są przyczyną dolegliwości związanych z codziennym funkcjonowaniem czy aktywnością seksualną. Często zbyt duże wargi sromowe utrudniają uprawianie niektórych sportów, takich jak np. bieganie, jazda konna czy jazda na rowerze, co może skutkować bolesnymi podrażnieniami. Przerost warg sromowych utrudnia również uprawianie seksu, może powodować bolesność okolic intymnych lub nawracające infekcje. Podrażnienia i zakażenia mogą powodować leukoplakię (zmianę przedrakową), a nawet raka sromu. Kobiety cierpiące na przerost warg sromowych nie mają możliwości noszenia wszystkich typów bielizny.

Starzenie się miejsc intymnych

Postępujący wraz z wiekiem proces starzenia obejmuje cały organizm, również miejsca intymne, które starzeją się z powodu zaniku kolagenu i elastyny w wyniku coraz słabszej pracy fibroblastów. Skóra, błona śluzowa, powięzi i więzadła odpowiedzialne za utrzymanie narządu rodnego w dobrym stanie, z czasem wiotczeją i stają się coraz mniej jędrne. Starzenie się warg sromowych stanowi nie tylko kwestię estetyki. Wiąże się przede wszystkim z komfortem kobiety – jej zdrowiem intymnym i życiem seksualnym. Atrofia, czyli częściowy lub całkowity zanik warg sromowych, jest wynikiem zmniejszenia stężenia hormonów płciowych w okresie menopauzy. Dochodzi do pogorszenia się kondycji skóry warg sromowych, jej ścieńczenia, a w niektórych miejscach nawet całkowitego zaniku. Ponieważ skóra na całym ciele traci elastyczność i wiotkość, to nic dziwnego, że zmiany te obejmują także zewnętrzne narządy płciowe i pochwę. Na pomoc przychodzi labioplastyka wykonywana przy użyciu kwasu hialuronowego.

Labioplastyka - wskazania

Labioplastykę wykonuje się w przypadku:

hipertrofii (przerostu) warg sromowych większych lub mniejszych, która utrudnia codzienne funkcjonowanie

(utrzymanie higieny, uprawianie sportu, stosunki płciowe);

nawracających zakażeń sromu związanych przyczynowo z hipertrofią warg sromowych;
częstych urazów, odparzeń i otarć miejsc intymnych;
względów estetycznych i chęci poprawy wyglądu sromu poprzez zmniejszenie warg sromowych mniejszych (np. po porodzie);
rekonstrukcji naprawczej warg sromowych.

Przygotowanie do zabiegu

Przed zabiegiem należy wykonać niezbędne badania zlecone przez lekarza. Labioplastykę można wykonać najpóźniej na 10 dni przed spodziewaną miesiączką. Na co najmniej 5–7 dni przed planowaną operacją należy ograniczyć palenie papierosów i odstawić leki zawierające kwas acetylosalicylowy, ponieważ zaburzają krzepliwość krwi. Okolice sromu muszą być wydepilowane.

Znieczulenie

Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu jest bezbolesny. Okolice linii cięcia ostrzykuje się mieszanką lignokainy (środek znieczulający), adrenaliny (hormon mający działanie obkurczające naczynia, a tym samym zmniejszające krwawienie) i soli fizjologicznej. Przy miejscowym znieczuleniu nasiękowym podany lek blokuje lokalnie przewodnictwo nerwów czuciowych, a jego stężenie jest małe.

Przebieg zabiegu

Czas zabiegu zależy od wybranej metody i zakresu operacji. Labioplastyka może trwać od pół godziny do nawet dwóch godzin. Zabieg wykonuje się w pozycji ginekologicznej. Pole operacyjne dokładnie kilkakrotnie przemywa się roztworem dezynfekującym skórę i śluzówki, a następnie rozrysowuje linie cięcia. Plastykę warg sromowych mniejszych można wykonać takimi technikami, jak:

metoda klasyczna („cięcie samurajskie”) – najprostsza technika polegająca na odcięciu nadmiaru tkanek wzdłuż warg sromowych mniejszych (od łechtaczki do dolnego spojenia);
technika klina – wycina się z obu warg sromowych mniejszych części tkanek w kształcie trójkąta, a brzegi rany zbliża się do siebie za pomocą szwu;
technika fenestracji – pozwala na zmniejszenie zarówno wysokości, jak i długości warg sromowych mniejszych z jednoczesnym oszczędzeniem ukrwionej i unerwionej części środkowej. Jest to najtrudniejsza metoda, ale dzięki niej można uzyska najlepsze efekty estetyczne bez widocznych blizn i ubytków w unerwieniu.

Do szycia używa się specjalnych szwów wchłanianych, dzięki czemu nie trzeba ich usuwać. Labioplastyka nie powoduje powikłań – cięcia chirurgiczne są wykonywane z dala od struktur czuciowych, a zatem nie występuje ryzyko ich uszkodzenia. Po zabiegu pozostają jedynie niewielkie blizny.

Labioplastyka czyli korekta warg sromowych kwasem hialuronowym

Zastosowanie kwasu hialuronowego pozwala powiększyć wargi sromowe większe, uzupełnić ubytki objętości spowodowane procesem starzenia i przywrócić wargom sromowym ich dawny kształt i jędrność. Celem zabiegu jest korekta, rewitalizacja i odmłodzenie wyglądu narządów płciowych. Zabieg, który trwa nie dłużej niż 30 minut, wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Rezultaty utrzymują się przez około 2 lata.

Efekty zabiegu

Labioplastyka pozwala skorygować asymetrię lub deformacje w obrębie warg sromowych, zmniejszyć je lub zwiększyć, nadając im pożądany przez pacjentkę kształt i rozmiar. Po zabiegu znacząco zwiększa się komfort kobiety podczas stosunków, znikają także problemy otarć i dyskomfortu związanego z nadmiernie wystającymi wargami sromowymi. Wygląd warg sromowych może być przyczyną kompleksów, wpływać na poczucie własnej wartości lub rodzić niechęć do podejmowania kontaktów seksualnych. Wiele kobiet odczuwa wstyd z powodu asymetrii w budowie warg sromowych lub ich nieprawidłowej wielkości, co może powodować trudności i napięcie w relacjach z partnerem. Zazwyczaj po zabiegu znikają kompleksy, skrępowanie własną nagością i poczucie wstydu. Kobiety odzyskują poczucie własnej wartości i czują się bardziej kobiece.

Czas i przebieg rekonwalescencji

Przez kilka pierwszych dni może utrzymywać się niewielki obrzęk. Podjęcie współżycia jest możliwe po upływie 4–6 tygodni. W tym czasie należy odpowiednio dbać o higienę rany, używając do mycia okolic krocza łagodnego środka do higieny intymnej. Ponadto zaleca się stosowanie środków miejscowo odkażających (np. Octenisept). W okresie rekonwalescencji niewskazane jest noszenie ciasnej bielizny z syntetycznych materiałów, jeżdżenie na rowerze czy uprawianie innych sportów. W razie potrzeby przeciwbólowo można stosować tabletki przeciwbólowe oraz okłady chłodzące.

Przeciwwskazania do zabiegu labioplastyki

Wykonanie zabiegu wykluczają:

infekcje bakteryjne lub grzybicze narządów rodnych;
choroby zapalne i nowotworowe narządów układu moczowo-płciowego;
niezdiagnozowane krwawienie z dróg rodnych;
zaburzenia krzepnięcia;
przyjmowanie niektórych leków;
miesiączka, ciąża i okres karmienia piersią.

Polecane artykuły:

Zapraszamy na zabiegi podczas szkoleń dla lekarzy w OLLIE.