Kwas hialuronowy
to organiczny związek chemiczny, który występuje we wszystkich organizmach. W ludzkiej skórze jest składnikiem macierzy międzykomórkowej skóry właściwej, gdzie wiąże wodę – jedna cząsteczka kwasu jest w stanie związać około 250 cząsteczek wody. Kwas hialuronowy stanowi również mechaniczny bufor chroniący komórki przed zgniataniem. U młodych ludzi jest go pod dostatkiem, dzięki czemu ich skóra jest jędrna, sprężysta i pozbawiona zmarszczek. Jednak z wiekiem ilość kwasu stopniowo maleje; skóra starzeje się, tracąc zdolność wiązania wody, w wyniku czego powstają zmarszczki.
Kwas hialuronowy w medycynie estetycznej
Kwas hialuronowy jest powszechnie wykorzystywany w medycynie estetycznej. Służy przede wszystkim do modelowania i powiększania ust, wygładzania różnego rodzaju zmarszczek, spłycania blizn i bruzd oraz wypełniania kształtu policzków, nosa i brody. Występuje w kilku postaciach – jako kwas usieciowany, częściowo usieciowany lub nieusieciowany. W zależności od stopnia usieciowania cechuje go inna gęstość i stopień wiązania cząsteczek wody, co przedkłada się na różną trwałość efektów zabiegów.
Usieciowany kwas hialuronowy
Usieciowany kwas hialuronowy jest najbardziej odporny na działanie hialuronidazy, enzymu powodującego jego rozbicie. Wykorzystuje się go głównie do przywracania objętości twarzy, wypełniania bruzd i zabiegów wolumetrycznych. Kwas częściowo usieciowany pozwalać uzyskać efekt delikatnego wypełnienia, dzięki czemu doskonale nadaje się do modelowania i powiększania ust. Z kolei nieusieciowany kwas hialuronowy ze względu na właściwości nawilżające jest stosowany w celu odpowiedniego nawodnienia suchej, wiotkiej i zmęczonej skóry.
